spiegels en licht - Dick Docters van Leeuwen

ogen zijn spiegels
zei de man en kamde zijn haar
terwijl hij zichzelf bekeek
in de glazen van een zonnebril

nee, dat zijn dromen
zei de vrouw zonder gezicht

en de droom verdween in de spiegel
daarmee verdween het gedicht

de volgende morgen
deed een schrijver de balkondeuren open
stapte naar buiten en zag het licht

breng me naar water - een lied van Dick Docters van Leeuwen

ik moet heel nodig
ben net een manke beer
ik ben zo droog
m'n keel doet erg zeer
ik ben een paard
dat sterft van de dorst
vliegen drinken uit de wallen onder m'n ogen
zo wordt er nooit een druppeltje gemorst

breng me naar het water
gooi me er maar in
liever vroeger dan later
water daar zit alles in

bier of cola
boert zo smerig op
met water word je 's morgens
wakker zonder houten kop
in de Sahara creperen ze van de dorst
behalve in een oase
in Broek in Waterland verzuipen ze erin
toch roepen ze in extase:

breng ons naar het water
smijt ons er maar in
wij hebben nooit een kater
zonder water heeft ons leven geen zin

en toen (een driedubbelesmartlapsenryu) Dick Docters van Leeuwen

en toen begon het
heel zachtjes te regenen
in mijn eenzaam hart

't viel niet te stoppen
en te delen ook al niet
het was pure smart

geen houden meer aan
de sluizen gingen open
watersnood, ik brak